The (Down) Understatement - door uw cynische gastheer

Ja je zal maar geen inspiratie hebben. Moet je dan iedereen lastig vallen met een blog als je geen zin hebt om het te delen? Ik zeg nee. Daarom duurde het even voordat we iets nieuws schreven. Waarom hebben we geen inspiratie zou je zeggen? We zijn denk ik een beetje aan het indalen. Spectaculair is er niet meer bij. Been there done that. Gaap. "Oh echt? Dat was vorige week ook al". En tover nog een paar van die clichées uit de kast.

Neem nou de overstromingen hier in Queensland, waar het ene na het andere record wordt gebroken qua regenval en de rivieren stroomafwaarts stuk voor stuk overstromen. De kranten staan er al weken vol mee. 500 miljoen Australische dollars schade. Ik begon bij aankomst hier met verzamelen van de berichten. En als je ergens aan begint, dan moet je het ook afmaken. Spijt. Inmiddels kan ik het hele huis behangen met krantenpagina's die verwijzen naar overstroming zus en regenbui zo en schade hier en waarschuwing daar. En maar blijven knippen. Maar goed, ik ben blij dat ik bij overstromingen bleef en niet bij cricket. Als ik de oneliners moest verzamelen over het vernederende verlies van de Ozzies hier, had ik mijn werkweek moeten verkorten met zeker 16 uur. Ik zal jullie de volledige feiten besparen, maar hoogtepunt was toch wel 'Are you bowled enough?' (gezien het feit dat Australia alle zeilen bij moet zetten om nog iets te maken van The Ashes). Dan weet je een beetje hoe de vlag er bij hangt hier.

Terwijl ik dit schrijf valt er trouwens net een enorme bui, die via de Bureau of Meteorology wordt omschreven als:

"TOP PRIORITY FOR IMMEDIATE BROADCAST - SEVERE THUNDERSTORM WARNING - SOUTHEAST QUEENSLAND for DAMAGING WIND, FLASH FLOODING and LARGE HAILSTONES" (wij wonen in Redcliffe):

Ach ja, het went he? Net als dat voetbalveld dat al weken onder water staat:

Daar gaat mijn goede figuur. Trainen is er niet meer bij. Waarop de aanvoerder van Odin6, die het blijkbaar ook al vrij normaal begon te vinden wat er daar aan de andere kant van de wereld gebeurde, vond dat je hier echt goed een diepe bal kon geven (@patrickmeijer @captainforlife). Ja he, zelfs een ramp wordt een beetje gewoon.

De buurkinderen schreeuwen al 30 minuten idyllisch bij elke flitscombinatie van de thunderstorm (ahem Hill ook trouwens). Het nummer "Thunder... lightning... lalalala knock.... on wood" komt in mijn hoofd op. Nee sensatie is er niet meer bij. Terwijl de regen steeds harder begint te vallen en ik even een raampje op de veranda ('The Deck', is ook een blogpagina waard, wij brengen daar 50% van onze tijd door!) dicht doe, denk ik "zouden we het record van vorige week weer halen, toen in Redcliffe het oude record met vier maal was gebroken? Neh, het zal wel niet". Da's het nare van records he, ze zijn zo moeilijk te doorbreken en alles vlak na een record is het net niet.

Nou moet je niet denken dat het hier continu noodweer is. Zo slecht hebben we het hier niet. Sterker nog, het is hier vaker gloeiend heet en benauwd, vooral vlak voor die enorme regenbuien. Zoals jullie weten kan ik niet zo heel goed tegen hitte. Dus af en toe is het simpelweg noodzaak om even de zee in te duiken. Denk niet dat ik er van geniet hoor, het is gewoon nodig tegen de afkoeling, meer niet. Zo schoon is het water trouwens niet. Althans niet elke dag.

En ook de zonsondergangen, ja, die ken je wel na verloop van tijd. Zucht, nou een paar samenraapseltjes dan:

En al die stoere auto's. Nou omdat jullie er zo om lopen te vragen de hele tijd:

Ik zal maar niet ons wekelijkse oesters met forel en champagne diner onthullen, dat wordt ook zo blasé.

Oeps, nou ja te laat, ik hoop niet dat je het te vervelend begint te vinden. Weet je ik stop gewoon. Ik zou gewoon tevreden zijn met wat je hebt. Want het gras van de buren is altijd groener, maar moet ontzettend vaak gemaaid worden.

Blog NR. 9 (enjoy!)

And it’s back to the writing chair and giving you all a short update how we have been the last few days. Just to let you know up front I’ll be the real wo(man) of the Blog and just stick to not being so women versus men.

To start of with the small talk yea their isn’t hardly any change weather wise, somewhat between the 24 – 28 degrees, a few good tropical rain showers now a days but it seems like they prefer to fall over on the Brisbane CBD side then here on the north side of the area. So plenty of time for us to have lovely longboarding rides, walkes and splashes in the sea while Rogier got his break and after he’s been working.
And ooh this is like the best way to give you an idea how he’s been working ;-)

But the real worker in the house goes out and does the real wo(man) stuff. Hunting! Yea it’s true I can’t lie about it as that’s not my thing you know. I’m really hunting and it’s rather nice to do on one side but on the other side it’s real frustrating because it all depends on how much luck there is hanging in the air.

A few of you will slowly lean back and start thinking ‘hm…how is this possible Hill and hunting that’s no combination, it doesn’t match, it can’t be as she’s been a vegetarian for quite a few years know. Hunting, hunting so she is eating meat or is it just fish but then you wouldn’t call it hunting. No, it’s just not possible, but on the other hand they have a beautiful BBQ and she loves to BBQ so hmhmmmmmm??!?’

I’ll just leave you in a sort of foggy thought and give you an idea of our situation now.
Rogier is working and doing this somewhat 4 days per week and as he calls it ‘doing geeky stuff’ on the other days. This will be working but not really working because he likes doing it and it’s more educating himself to stay the A master that he is. Yes you read it Rogier yesterday got an A from his boss for how he’s doing his job. He’s the only one in his unit that has an A and it is actually rarely given. Wow and I’m married to such a Hunk!

Me (Hill) works 2 days in the week for the Animal Aid as you already read and find it rather wonderful to do. It gives me soooo much energy and a wonderful feeling being able to help out in any way – for the dogs. If this would be paid work you could see me doing this, definitely! But with no money coming in on my side it’s looking for work the other days. Leaving my resume in places I would find it nice to work, send a lot of letters and search a lot, and then I meen a lot lot lot of diffurent job sites to find that one job I could do with my diploma.
I nearly had a wonderful job actually but unfortunately because having my type of visa it wasn’t possible. Finding it out after an interview and being asked to come for a try-out, but at least I learned a bit more about the Australian government system.

A little luck arrived as Randstad called about receiving my CV and they’re now working out what kind of possibilities there are for me with my experience in working in the child care. So hopefully something will come along through them. And then a few hours later I was called that I could become a ‘Home Care – delivery shopper’ (see http://www.homecare.com.au/Earn.asp if you want to know what it’s all about). So I'm a deliverer and hopefully this’ll mean earning some money in a few weeks (it depends on everyone who gets the catalogue...hmhm) and actually realy hope having an additional job! I’ll be so happy if this works out.

OK and now it comes about me and Hunting as I’m not the person who could keep her mouth shut for a long time so I’ll just cut to the point! Yes….nah ofcourse not I’m not eating any of the lovely smelling BBQ meat. I prefer preparing and BBQ-ing it and seeing the BIG smile on Rogiers face while he’s eating it.Hihi I mean Job Hunting of course.

So lovely tired maybe from reading because it’s not realy a short story (sorry) readers, this is how we’ve been doing. Just one more thing we've got our ......
Next time I’ll try to keep it short!

Lots of happy feeling wishes to you all.

PS. If your planning to do something with ‘Sinterklaas’ the 5th of dec. enjoy the fun! Have to run!

The Ashes - door Rogier

In Nederland kennen wij cricket voornamelijk als een buitenbeentje; een vreemde sport die eigenlijk bijna niemand helemaal begrijpt. Het woord 'saai' doet de naam eigenlijk nog het meeste eer aan. De aankondiging van een cricket match zou in Nederland weinig stof doen opwaaien, zo saai als dat we het vinden. Wij begrijpen dat niet. Het zou in NL ongeveer te vergelijken zijn met het feit dat men de duurste sexy ultra mannelijke whiskeystem inhuurt - die normaal gesproken Independence Day of Rambo (@Air: of The Care Bears) zou aankondigen - en dat een veel te dure flashy video je in elke reclame break het volgende vertelt: "nog 4 dagen, en dan gaan we een fijne boswandeling maken". Nee wij begrijpen het niet.

Hier is dat anders. Iedereen cricket hier in de zomer. Ik was zo moedig om bij de slager te vertellen dat ik de regels van het cricket aan het leren was. Even een zijweg: lekker vlees daar trouwens en goedkoop (6 kippenpootjes in honey-soy marinade en 12 lamb sausages met rozemarijn voor 11 AUSD)! Maar goed, terug naar dat saaie spelletje. Die gasten vinden het onbegrijpelijk dat ik nog nooit heb gecricket. Ik vertelde dat ik voetbalde, waarop men in lachen uitbarstte, dat vinden ze maar een meisjessport hier. Cricket, that is totally it mate! En dan nu het orgasme van het Australische en Engelse cricket: The Ashes. The absolute top of the bill van het cricket. Het gaat om een tweejaarlijks toernooi van test cricket matches tussen Engeland en Australië. Ik zal even kort uitleggen: een test cricket match is een uitputtingslag waar 1 wedstrijd 4 tot 5 dagen duurt, Per dag wordt een 'innings' gespeeld van 10 uur tot 5 uur met twee korte pauzes. Het ene land speelt de ene dag als 'batting', terwijl het andere land dan de 'fielding' partij is. En vice versa de dag erna. De exacte regels van het cricket laat ik achterwege, maar hier is de link: http://en.wikipedia.org/wiki/Cricket. Als je weet wat een 'maiden' is, dan ben je goed op weg om het te begrijpen (en moet je stoppen, anders ben je nog 72 uur bezig)! Maar 'The Ashes' blijven niet bij 1 test cricket match, nee het zijn er wel 5! In de vijf grote steden Brisbane, Adelaide, Perth, Melbourne en Sydney vindt het evenement plaats. Twee jaar later vindt het weer in Engeland plaats and so on and so on. Momenteel is Brisbane aan de beurt en het feest gaat door tot in januari. En al die tijd die veel te dure reclames en dagenlange cricketbeelden. Nee, wij hebben geen kaartjes (wij begrijpen het niet), maar je wordt er zo mee doodgegooid dat we vandaag toch maar de TV hebben aangezet om ons eens te verdiepen. Anders zou je je maar gaan vervelen op je vrije vrijdag, toch?

Een paar leuke feitjes. Dit is de trophy van The Ashes:

Lijkt heel wat, he? Maar eigenlijk is tie zo groot:

Australië staat enorm voor in het historisch klassement van The Ashes, dat al van 1882 gaande is. Maar Engeland wordt de laatste jaren stilaan beter en lijkt zeker dat het dit jaar gaat winnen.

Nog een leuk feitje: de wedstrijd werd zojuist gestaakt, omdat het licht van het stadion per ongeluk aan ging. Huh? Dat staat zeker in cursus uur 71,5 van de cricket regels.

Nou, ik moet stoppen met schrijven, het wordt zo stilaan behoorlijk spannend om 16:20, Australia staat 5/220 terwijl Engeland gisteren 260 heeft gescoord. Dat venijnige staartje wil je natuurlijk niet missen!

Good on ya mate!

The Barby & The Wippa Snippa - door de man des huizes

G'day mates. Hier een bericht van een echte man. Want je bent natuurlijk pas een echte Ozzy man als je
1) je eigen BBQ hebt - check
2) je eigen gras maait - check

Natuurlijk kan de oplettende lezer nu wel zeggen "dat kan ie wel zeggen maar daar is nog niets mee gezegd!". Ik geef u, oplettende lezer, gelijk. Ik zal u naast een bewijs ook nog een opbouwende beschrijving meegeven. Kunt u het volgende keer misschien zelf thuis doen.

Eerst de Barby dus. Van een andere echte man hier in de buurt, tevens maat uit Nederland Eelco genoemd, had ik een oude BBQ gekregen. En denk nou niet dat zo'n ding ook maar iets met een NL slap aftreksel van een barbecue te maken heeft. Je zou je bijna schamen als echte man dat je in Nederland op zo'n half uit elkaar vallend gevaarte je vlees moest braden! Geen wonder dat er ongelukken mee gebeuren. Levensgevaarlijk en het zou verboden moeten worden. Nee, dan de Ozzy Barby. Ten eerste zijn ze groter en stoerder. En de meesten lopen op gas, dus je moet alleen even je gasfles bij het tankstation kopen. Dan koop je of een nieuwe, of je 'swap and go'-d, de lege achterlatend. Maar goed, mijn nieuwe oude BBQ. A firm and sturdy one. They don't come 'round like that no more, mate. Hij had nog een paar kleine revisies nodig. Vier gietijzeren branders, koop je voor 16 dollar per stuk bij de plaatselijk K-mart en die wegen al snel een kilo het stuk. Voor het plaatsen van de gietijzeren branders moet je eerst twee kilo lavastenen (straight from the wilderness, ongetemd) op de bodem van de Barby gooien, zodat de warmte goed verdeeld wordt. Ook is het aan te raden om bij het open rooster een aluminium plaat boven de branders te plaatsen om ervoor te zorgen dat de lavastenen je vlees niet opeten. Of dat de warmte wederom verdeeld wordt, maar ik vind de eerste optie persoonlijk het mannelijkst. Nou dan ben je eigenlijk klaar om de boel op te starten. Je hebt twee delen om te roosteren: een wederom gietijzeren bakplaat die meestal voor de grote T-bone steaks is, minimaal een cm dik en twee roosters om bijvoorbeeld je groenten op te roosteren. Eerst goed schoonmaken met de grote staalborstel natuurlijk. De bakplaat, die laat je heet worden en daar gooi je bier op, zodat het vet van de vorige keer eruit trekt. Je zou toch bijna een oerkreet slaken als man, zo gaaf klinkt dit, toch?! Met je grote stoere BBQ gerei schraap je de rest van het vuil eraf, met een oude krant veeg je de brokjes enzo weg en je herhaalt alles nog een keer. En dan.... is het tijd voor het vlees. Dit is eigenlijk het leukst, maar het is zo snel klaar! De Barby is loeiheet en je gooit de T-bone steak en worsten erop, draait ze een paar keer om en tien minuten later is het feest alweer voorbij! Je kan op het rooster ernaast nog wat groenten roosteren, maar dat laat ik de vrouw doen, kan de steak nog even bijkomen van de sizzling experience. Ja, echte man of niet, je moet toch wat voor elkaar over hebben in een huwelijk.

En dan ga je er lekker voor zitten, neem je een hap, en geniet van de gedane arbeid. Het was het waard!

Snel door naar deel 2: het gras maaien. Een iets minder succesvolle story. Maar toch ook heel mannelijk. Op de één of andere manier hadden Hill en ik ons vergist in de maat van onze tuin. Dus wij kochten een 'wipper snipper', zo'n ding waar je kleine gazons en de perken langs de weg mee wiedt. Inmiddels, met alle regen en zomerse temperaturen van de afgelopen weken was het gras nodig aan een beurt toe, dus ik de Oakley veilgheidsbril op, Ozzy boots aan (die zitten lekker man!) en bam aan de slag! Na 20 vierkante meter en al redelijk wat zweet te hebben vergoten, was toch al snel 2% van ons gazon klaar.

Buurman John (85 jaar jong) stond al even te kijken en had genoeg in zijn knuistje gelachen. Hij had al maanden een 'oude' grasmaaier in de schuur staan. Maar dan wel een waar je 'U' tegen moet zeggen. Viertakt motor Victa (echt Australisch) monster, gewoonste zaak van de wereld, aanzwengelen en de buurt weet dat je maait! Goedkeurende mannelijke gezichten in een straal van 100 m. En de benzine was na die tijd warempel nog goed ook, afgezien van het feit dat we eerst met een rooksignaal van de buurman naar ons gazon liepen. Ik heb geen live foto, maar denk aan zoiets:

Ja mannen, daar gaat het hart sneller van kloppen! Na 20 minuten en een groenbak vol gras, het geluid van takken die breken onder je supergrasmaaier, wegspringende hagedissen, kikkers en ander ongedierte waarvan je blij bent dat je je boots aan hebt en je bent klaar. Net als de barby ook eigenlijk best snel klaar. De voorpret is toch altijd leuker.

Nou, om de dames die dit lezen nog een beetje tevreden te stellen en uit de onbegrijpende frons te trekken, sluit ik af met onze skatercat, die tijdens al dit mannelijke geweld rustig achter in de auto op de skateboards lag te ronken. En met de mededeling dat Hill ook vlees heeft gebarbecued, het gras heeft gemaaid en het allemaal net zo stoer deed als ik! Good on you!

Everyday life
By Hill

Lovely isn't it this pic down here! A Saturday play of golf with his mate Eelco and friends is what a wonderful start is to wind down after a week of work. Just walking in an oase while hitting a small ball once in a while. Well let's leave the 'once in a while' out.

Actually, if I'm honest I would love to be in his shoes and play some golf too. But that will be loads of practise for me because Mr Rogier was able to keep up with the guys very well after a eighteen year of putting golf in the fridge! An unknown talent maybe?

You've seen a few pics of our wonderful new house from the inside and just to give you an idea what we are looking at at the end of the day while we're sitting on our deck I will send you some of our daily sunset photos. Different each time.

Enough warmth for now (sunny sun sets), just want to let you all know that while Rogier is working I'm actually trying to look for a job. It's not the easiest because in Australia looking for a job is scrolling, klicking, searching through all the different websites and as we stil just have one computer with internet access it's kinda hard. But newspapers still have some adds and it's even possible just when you have an early bird walk tour. You're thinking 'what's she talking about?' . For the variation first some photos of our Bird ID walk in Boondall Wetlands, just North of Brisbane:

These where two 'Frog mouth' birds we just walked past.

As you can see they where one with the tree.

Who is this nifty looking bird nerd with his binoculars, cap, and dark sunglasses?


Two big whistling kites. There name refers to their noise. Big and beautiful.

Wetlands it was called and indeed it was!

Back to my job hunting. After the walk I asked our friendly very very patient volunteer guide if he knew how the job opportunities at the Environment Centre are - Boondall Wetlands are part of it- and now I am applying for an Environment Centre Education officer job. It not so easy to apply for because everything has to go through their application website and as a foreigner I think they have made it very difficult. But hopefully with some help from someone from the Environment Centre Boondall Wetlands I can apply for it. Other then that also been applying for a few other jobs. And in the meanwhile applied as a volunteer at the Animal Aid. So I'm keeping myself busy as you can read other then enjoying a daily early walk, cleaning the house, doing the wash, making dinners and other things that fills a day. I can hear Rogier saying: "I don't mind!".

That's all folks! Have a nice week ahead and write to you soon with other Down Under stories.

Getting settled

by Hill (words between “ ..” are comments from my lovely husband)

And here I am sitting in our wonderful, great, outstanding dream house while the sun is shining on the deck and writing to you guys how our last few days have been. By the looks of it you would think just great and actually I can’t agree other then (1) Getting used to a normal work day (2) Not having a job – hunting them down as I speak, even though it’s really difficult task if you don’t even know what you want to do! (3) Wanting to sleep in a normal bed and a few other odd things you come across when leaving everything behind, quitting a job and having to create your own working area and time.

One other thing I want to mention is that we’re really so happy with the helping hands and the kindness and generosity of Eelco & Ebba who just help us where they can. Thanks to them it’s not hanging, sitting and working on the floor any more. We have the best ever outdoor seats and Ebba’s lovely walking working table (“a walking fridge!”). And to top it of they gave us the most important equipment when living in Australia……yes yes it’s a 1 time only guess……..you MUST (and for those who don’t like the word must you’ll have to endure this one) NOT forget the BBQ!!!

The BBQ: a wonderful piece of equipment so you can invite loads of friends -hmhm, working on the part making some new friends – and have the best meats and fish made on it! Because I haven’t got a job yet and Ro’s very flexible (“am I?”) we have done some nice sightseeing.

Been to the lovely Sunday markets (“I am so flexible not to work on Sundays”) for our fresh fruit, veggies and there are lots of other nice stands were you can buy stuff. It was a sort of back into time feeling; a relaxed, we have got all the time of the world vibe and don’t forget while making this picture in your mind to put on the ring ting ting woodstockish music sound. Wonderful to be on your Sunday if I may say so :-)!

Walking along the beach, through the Woody point (that’s how our area is called) streets and even lending a helping hand to an older couple who got stuck with their car when making a round about turn, phoning up the RACQ (ANWB). Driving (after a very good car check- up and repair :-( she got a bit sick (“a she? It’s a monster!”) but luckily there was Brett who fixed her up wonderfully!) through our suburb and looking for the best skateboard areas hihi but we have to be very careful for our neighbour and also land/ house owner is a policeman. This is why we are gonna get us a beautiful skater helmet.

Next week, if everything works well, we will finally have Internet acces in our house so we don’t have to fight over the Vodafone internet USB stick. ..

And here are some photos of our new house. But I think we should make a small movie next time to make it more clear.

Would love to hear how you all are doing work-, social-, health-, weather- (gna gnaha), etcetera wise.

Lots of love and enjoy soaking up our sunny pictures!

"What is your residential address?" (door Rogier)

Die vraag hebben we de afgelopen week vaak moeten beantwoorden; voor de telefoonaansluiting, de Internetaansluiting, de electriciteit, visumzaken, bankrekening, etc. En die kunnen we nu trots beantwoorden: King Street, Woody Point, 4019 QLD! (ik laat het nummer even achterwege, we weten niet of het a of b is namelijk)

Helaas kunnen we er pas dinsdag in, dus de afgelopen dagen zitten we in een huisje aan het strand te wachten. Bijna hetzelfde als dat we al hadden, alleen dan wat kleiner en goedkoper. Zie foto boven, ziet er heel vervelend uit, he? Oh ja de eerste huisraad is ook al gekocht:


Ik zal er gewoon maar wat foto's doorheen plakken, aangezien we ze toch met jullie willen delen en ze niet allemaal bij het verhaal horen. Dit woordgrapje is natuurlijk wel een flauwe:

wat krijg je als je Rogier omdraait?

Een reigor.....

Ik moet eerlijk zeggen dat mijn systeem eigenlijk pas nu begint te beseffen dat we langer blijven dan een paar weken. We hebben alleen maar heen en weer gerend de afgelopen weken om het te regelen, zonder dat daar ogenschijnlijk een resultaat aan vast zat. Vandaar dat de auto al zo'n overwinning was. Hill wil heel graag werk zoeken en een sportschool vinden, maar dat gaat toch een stuk lekkerder als je een eigen huis hebt. WE ZIJN GEWOON HUISMUSSEN! Kortom, we kunnen niet wachten tot we het huis in kunnen!

En verder proberen om de draad weer op te pakken: ik moet gewoon werken. Dat is deze week voor de eerste keer gelukt, ik had er gisteren nota bene een dag van meer dan 8 uur op zitten. Ik kan je zeggen dat dat best moeilijk is met een zomers temperatuurtje (het is pas lente!) aan een strandhuisje. En ik moet ook gewoon ontwennen dat er niet om de drie minuten iemand bij je bureau staat, dat was namelijk een beetje mijn ritme. M.a.w. ik moet een hoop zelfdiscipline aanspreken. Verder heb ik al mijn eerste afspraken gemaakt in Canberra, ik zal daar een kort seminar houden over het Europese project over droogte. Dat is allemaal heet nieuws hier, aangezien de regering in het land water aan het heralloceren is om een evenwichtig rivierbekken te hebben. Dat was nodig ivm de droogte van de afgelopen jaren. Dit is op de lange termijn een prima plan, maar de timing had niet slechter gekund: na de hevige regen van de afgelopen weken (zie plaatje) staan alle waterreservoirs op 100% vol, dus men voelt hier weinig urgentie. Ik verzamel trouw alle krantenknipsels en volg het op de voet. Met Western Australia (maar dat wordt hier als een soort van België afgedaan) gaat het een stuk minder goed: zij hadden al last van de droogte de afgelopen jaren, maar dat is nu nog droger geworden...

Regen in Brisbane van vorige week. Wij wonen in Redcliffe, ja bij die rode stippen ja. Nederland was grotendeels ondergelopen met deze bui!

En dan nu over het bioritme van de gemiddelde Ozzy. De zon komt hier om 5 uur op (het wordt dus al om 4 uur licht!) en het is nog niet eens de kortste dag, dat is pas in december. Iedere rechtgeaarde Queenslander is dus al minimaal om 6 uur een blokje om geweest voor een fikse ochtendwandeling. En dus liggen ze ook al om 10 uur 's avonds in bed. Ahem daar moeten wij dus nog even aan wennen. Gek genoeg gaat het vroeg naar bed prima, maar we slapen al een week meer dan 10 uur per nacht, dus iedereen is al in rep en roer als wij onze ogen uitwrijven met het eerste kopje thee!

Hier nog een foto van een wrak. De linker bedoel ik. De mooie dame aan de rechterkant is mijn lieftallige echtgenote.

Ik laat het hier weer even bij. Volgende keer is Hill weer aan de beurt! Cheers mates!

In the bush with Malcom Douglas (door Rogier)

Zo tussen alle regelzaken door even een stukje onmisbare Australische geschiedenis. 'The bush'. Oftwel 'the outback'. Oftewel waar iedere Australiër toegang toe heeft maar waar maar weinigen echt over mee kunnen praten. Je bent al snel een held als je het langer dan drie weken in 'the bush' volhoudt.

We kennen natuurlijk allemaal onze croc hunter Steve Irwin en zo zijn er nog een paar van die rip-offs. Want er is maar één echte held in dit land: Malcolm Douglas. Vroeger een superstoere vent met een klein hartje voor natuur en dieren (hij zetten o.a. een croc farm op), tot vorig jaar een lieve oude kerel die nog steeds behoorlijk wat survival tips had en inmiddels goed Engels had leren koken. Vorige maand is hij overleden in een auto ongeluk, dus er is flink wat hernieuwde belangstelling voor zijn hitshow van vorig jaar, genaamd: "In the Bush with Malcolm Douglas".

We belandden gisteren per toeval in een aflevering en waren meteen verkocht. Een oude man met weinig tv charme, goedkoop gefilmd, knullig gemonteerd, maar wel met authentieke aboriginal muziek. Qua onderwerpen zeer verschillend: handige tips om aan water te komen tot het maken van lekkere muffins in the bush. Vooral dat laatste bracht me op het schrijven van dit stukje. Kijk even naar onderstaand Youtube filmpje. Je hoeft 'm niet helemaal te kijken (maar eigenlijk istie gewoon heel leuk!), maar kijk even naar het fragment op 6min40sec. Hoe bak je een brood in de bush.... nou gewoon met een broodbak machine op je Toyota Landcruiser accu, hahaha ik lag in een scheur! En dat je nog wel af en toe je auto moet starten, omdat anders je accu leegraakt. Pijn in mijn buik, hou op!



Voor diegenen die fan zijn hier meer over de beste man:
http://en.wikipedia.org/wiki/Malcolm_Douglas_(documentary_maker)

En als je nou echt verkocht bent alle 6 afleveringen van zijn laatste serie:
http://www.youtube.com/watch?v=XUiliNiTxus&p=F0869DBF6F42BB3D

Zo en nu weer aan de serieuze zaken in het leven!

Cheers mates!

BIG MOMMA and more.... 10 - 15 oktober 2010 (door Hill)

Een realisatie moment:"We zitten hier nu een week. ..één (1) week! Wat, echt?" Gisteren begin van de avond al hangend op de bank van Eelco & Ebba (nu ze getrouwd zijn mogen we een weekje op hun huis passen terwijl zij op honeymoon zijn!) even hardop denkend: "huisje bekeken, auto geregeld (helaas toen nog niet weg kunnen rijden door papier zaken. waarvoor we de newly wed honeymoon E&E hebben moeten storen voor een handtekening - zaken doen op het strand bedoel ik)

maar hier is die dan ....... BIG MOMMA (ik bedoel de rechter)

Zoveel op ons afgekomen dat we nog echt aan het stuiteren, ho ho nee Skaten bedoel ik, zijn:

Ahem soepel ja ja ja

Het was een dag der huizen jacht. De nette (soort van) kleren aan, ons vriendelijke en zeer betrouwbare uitstraling pak tevoorschijn gehaald en vandaag 5 huizen bekeken. Morgen nog 2 en hopelijk gaat het allemaal lukken.

Waar het qua huizen jacht uiteindelijk op neer komt is dat je in zeg 10 minuten checked of het huis iets voor je is. Denk je, dit is mijn droomhuis (of in ons geval "ons" droomhuis) meteen een application formulier vragen, invullen, terugeven, wordt het door de huisbaas bekeken en binnen een paar dagen hoor je of je het wel of niet wordt.

En daar is die dan

ONS AUSSIE Droommhuis

Dus als nu iedereen aan de andere kant van de wereld even voor ons gaat duimen, wie weet dat dat wat voor ons oplevert. Gaan wij hier al skateboardend & relaxedheid zelve (soort van) in spanning afwachten tot woensdag op een hopelijk positief bericht. Kunnen we altijd jullie onvoldoende geduim de schuld geven, mocht het toch niet ons huis worden...!

Hoe het verder gaat?! Nou dat zal ik eens haarfijn en zeer duidelijk uitleggen:

* Ro

-'het is anders om met in Holland, het is anders om met Holland' - bij het oversteken: rechts links rechts & niet zoals in Holland; links rechts links!

- gespannen & nog niet echt aan relaxen toegekomen. Maar met NL vergeleken toch redelijk ontspannen:


- tropisch klimaat heerlijk
- als we een 'Home base' hebben, dat geeft wat rust

* Hill
- maakt het zich soms behoorlijk moeilijk, taal technisch (dacht juist dat dat mijn sterkste vak was!)

- relaxed & toch gespannen

- gooodelijk het tropische weer, toch best fris als de zon onder gaat (leve de arm warmers)

- 'Home base' ik kan niet wacht op een plekje voor ons samen, Rust, reinheid, dak boven ons huis, het ons eigen maken, ooohhh dat betekend alles nieuw aanschaffen...hm dat betekend (Hill, nog niet aan denken, eerst maar huis regelen)

Zo, je hebt een beetje Down Under leventje kunnen mee proeven. Als we weer nieuwe uitdagingen, bruggen, skateboard trucs of andere gekkigheden hebben uitgehaald, dan zijn jullie zekers de eerste die het zullen horen.

Veel liefs & een Aussie KNUFF

Brisbane 6 Oct – 10 Oct 2010
(door Rogier)

Het Internet doet het, we hebben een Australische telefoon, een tijdelijk huisje, een auto gehuurd, zijn op zoek naar vast huis en auto…. bijgekomen van de reis en de drukte zijn we dus nog niet. Hill en ik zijn beiden ook een beetje grieperig, dus echt genieten is er nog niet van gekomen. Nu komt dat ook wel een beetje door het weer hier, het regent hier namelijk al twee dagen pijpenstelen. Katten en honden dus. Men sprak zelfs van ‘flash floods’ en ‘severe storms’, maar die hebben we gelukkig niet gehad. Dat had ons vakantiehuisje aan het strand trouwens ook niet overleefd ;-)

Ons vakantiehuisje in Scarborough, QLD. Dat ligt dus hier

De eerste dagen staan ook een beetje in het teken van de bruiloft van Eelco en Ebba, die vandaag (jaaaaaa tientientien) gaan trouwen. We hadden eergisteren een ‘pre wedding bash’ op de Bowls Club. Nee niet bowlen, zoek maar op: http://en.wikipedia.org/wiki/Bowls . Echt een happening, een bowls club van binnen heeft iets heel Engels en kantinesfeer. Maar goed, ook de ‘Bare feet bowls’ die we zouden gaan doen viel in het water, want er was een serieuze tropische bui aan de gang. De bruiloft vandaag voorspelt ook al niet veel goeds. Hill heeft er al mooie laarzen op gekocht.

Hill's shiny boots for the wedding

En nu komt de grote verassing: we zouden naar Melbourne gaan, maar blijven voorlopig gewoon in Queensland! Dat is het lekkere van alle kanten op kunnen gaan: je kan ook blijven. We hoorden iedereen hier enthousiast over Melbourne vertellen, met quotes als: ‘ja het weer is lang niet zo lekker als hier, maar het is wel heel Europees!’. Hill en ik voelen ons hier in Queensland erg op ons gemak: lekker tropisch, een stukje goedkoper, vrienden in de buurt, de mensen zijn net ff wat meer wacko dan in de rest van Australia (de term ‘bananalanders’ is al voorbijgekomen toen ik het eerder dit jaar in Canberra over mensen uit Queensland had). Maar goed, we reden in de auto naar de stad (een uur rijden vanaf de buitenwijken) en we waren al stiekem beiden op zoek naar een mooi huis. Dus we keken elkaar aan en het was duidelijk: laten we hier beginnen en we kunnen altijd nog ergens anders naartoe als het niet lukt of niet leuk is. Voor mijn werk is het de eerste maanden ook geen probleem en de vliegtickets zijn ook belachelijk goedkoop, dus na januari komen we er ook wel uit. En Hill heeft haar eerste baan-aanbod al gehad, al was het niet iets wat ze wilde, maar het geeft wel aan hoe makkelijk het kan gaan als je er open voor staat.

Okay, nu de huizen: we willen vlakbij het strand en niet in de stad, dus die huizen zoeken we nu. Aangezien we veel thuis zullen zijn vinden we het belangrijk om een mooi huis te zoeken. We zijn al begonnen met reageren op zogeheten ‘Queenslander’ huisjes, deels houten huizen waar de woonruimte hoger staat (dit vanwege de regelmatige tropische buien). Maar we weten nog niet hoeveel extra kosten er bij de huur zitten, dus we moeten even kijken op welke huurprijzen we wel en niet kunnen reageren.

Queenslander, hier hebben we ook op gereageerd.

Ok, nu de auto: we hebben de kranten er al op nageplozen en er zijn best wat leuke oude Toyota landcruisers voor niet te veel geld. We zijn er alleen nog niet aan toegekomen om ze uit te proberen (wat! Maar je bent hier al 5 dagen, schiet eens op met regelen, zeg!). We hebben nu het sneaky plan om een auto te testen, direkt naar de garage te rijden om te kijken wat er aan moet gebeuren en terug te rijden om verder af te dingen. Gemeen Hollands, yes that’s the way!

En tot slot: we hebben beiden een skateboard gekocht! Een longboard welteverstaan om lekker te cruisen over de speciale paden langs het strand. Ik deed het maar af als een mid-life crisis in de winkel om van de vragen af te komen. Het goede nieuws is dat we nog niet zijn gevallen. Het slechte nieuws is dat we ze door de regen nog niet hebben kunnen uitproberen…


Cheers mates!

Enne, Odin 6 for life!