The (Down) Understatement - door uw cynische gastheer

Ja je zal maar geen inspiratie hebben. Moet je dan iedereen lastig vallen met een blog als je geen zin hebt om het te delen? Ik zeg nee. Daarom duurde het even voordat we iets nieuws schreven. Waarom hebben we geen inspiratie zou je zeggen? We zijn denk ik een beetje aan het indalen. Spectaculair is er niet meer bij. Been there done that. Gaap. "Oh echt? Dat was vorige week ook al". En tover nog een paar van die clichées uit de kast.

Neem nou de overstromingen hier in Queensland, waar het ene na het andere record wordt gebroken qua regenval en de rivieren stroomafwaarts stuk voor stuk overstromen. De kranten staan er al weken vol mee. 500 miljoen Australische dollars schade. Ik begon bij aankomst hier met verzamelen van de berichten. En als je ergens aan begint, dan moet je het ook afmaken. Spijt. Inmiddels kan ik het hele huis behangen met krantenpagina's die verwijzen naar overstroming zus en regenbui zo en schade hier en waarschuwing daar. En maar blijven knippen. Maar goed, ik ben blij dat ik bij overstromingen bleef en niet bij cricket. Als ik de oneliners moest verzamelen over het vernederende verlies van de Ozzies hier, had ik mijn werkweek moeten verkorten met zeker 16 uur. Ik zal jullie de volledige feiten besparen, maar hoogtepunt was toch wel 'Are you bowled enough?' (gezien het feit dat Australia alle zeilen bij moet zetten om nog iets te maken van The Ashes). Dan weet je een beetje hoe de vlag er bij hangt hier.

Terwijl ik dit schrijf valt er trouwens net een enorme bui, die via de Bureau of Meteorology wordt omschreven als:

"TOP PRIORITY FOR IMMEDIATE BROADCAST - SEVERE THUNDERSTORM WARNING - SOUTHEAST QUEENSLAND for DAMAGING WIND, FLASH FLOODING and LARGE HAILSTONES" (wij wonen in Redcliffe):

Ach ja, het went he? Net als dat voetbalveld dat al weken onder water staat:

Daar gaat mijn goede figuur. Trainen is er niet meer bij. Waarop de aanvoerder van Odin6, die het blijkbaar ook al vrij normaal begon te vinden wat er daar aan de andere kant van de wereld gebeurde, vond dat je hier echt goed een diepe bal kon geven (@patrickmeijer @captainforlife). Ja he, zelfs een ramp wordt een beetje gewoon.

De buurkinderen schreeuwen al 30 minuten idyllisch bij elke flitscombinatie van de thunderstorm (ahem Hill ook trouwens). Het nummer "Thunder... lightning... lalalala knock.... on wood" komt in mijn hoofd op. Nee sensatie is er niet meer bij. Terwijl de regen steeds harder begint te vallen en ik even een raampje op de veranda ('The Deck', is ook een blogpagina waard, wij brengen daar 50% van onze tijd door!) dicht doe, denk ik "zouden we het record van vorige week weer halen, toen in Redcliffe het oude record met vier maal was gebroken? Neh, het zal wel niet". Da's het nare van records he, ze zijn zo moeilijk te doorbreken en alles vlak na een record is het net niet.

Nou moet je niet denken dat het hier continu noodweer is. Zo slecht hebben we het hier niet. Sterker nog, het is hier vaker gloeiend heet en benauwd, vooral vlak voor die enorme regenbuien. Zoals jullie weten kan ik niet zo heel goed tegen hitte. Dus af en toe is het simpelweg noodzaak om even de zee in te duiken. Denk niet dat ik er van geniet hoor, het is gewoon nodig tegen de afkoeling, meer niet. Zo schoon is het water trouwens niet. Althans niet elke dag.

En ook de zonsondergangen, ja, die ken je wel na verloop van tijd. Zucht, nou een paar samenraapseltjes dan:

En al die stoere auto's. Nou omdat jullie er zo om lopen te vragen de hele tijd:

Ik zal maar niet ons wekelijkse oesters met forel en champagne diner onthullen, dat wordt ook zo blasé.

Oeps, nou ja te laat, ik hoop niet dat je het te vervelend begint te vinden. Weet je ik stop gewoon. Ik zou gewoon tevreden zijn met wat je hebt. Want het gras van de buren is altijd groener, maar moet ontzettend vaak gemaaid worden.