G'day mates!
Allereerst mijn excuses voor de verkrachting en intermingling van Engelse en Nederlandse taal. Ach het is vakantie hè, dan gaat he allemaal wat makkelijker en maak je daar niet zo veel worries over. Vandaag in onze leerzame workshop how to enjoy Australia alles over vakantie. Hoe wij ons niet aan ons reisplan hielden (do we ever?), over de camping, de road kill, Annie, de kleur rood en de prachtige uitzichten.
Our itinerary
Oftewel ons reisschema. We hadden weer eens flink veel tijd gestoken in voorgenieten van de reis en hadden ook al een volledig reisschema achter de hand, inclusief korting vouchers, tankstopschema, ingebouwde pechopdeweg calculator, dog kennel kaart van Australia, wild life slaapschema's en waar de haring in het gras moest voor Annie's tentje. En toen vertrokken we en lieten we ons leiden naar waar de wind, de geur en de reizigers on the road ons over vertelden. Zo gaat het nu altijd en dat is het fijne van vakantie: letting go! Maar goed, dit is wat we na 2 weken hebben gereisd, inclusief zo'n 700 km dirt road waar we inmiddels ons buik van vol hebben:
Allereerst mijn excuses voor de verkrachting en intermingling van Engelse en Nederlandse taal. Ach het is vakantie hè, dan gaat he allemaal wat makkelijker en maak je daar niet zo veel worries over. Vandaag in onze leerzame workshop how to enjoy Australia alles over vakantie. Hoe wij ons niet aan ons reisplan hielden (do we ever?), over de camping, de road kill, Annie, de kleur rood en de prachtige uitzichten.
Our itinerary
Oftewel ons reisschema. We hadden weer eens flink veel tijd gestoken in voorgenieten van de reis en hadden ook al een volledig reisschema achter de hand, inclusief korting vouchers, tankstopschema, ingebouwde pechopdeweg calculator, dog kennel kaart van Australia, wild life slaapschema's en waar de haring in het gras moest voor Annie's tentje. En toen vertrokken we en lieten we ons leiden naar waar de wind, de geur en de reizigers on the road ons over vertelden. Zo gaat het nu altijd en dat is het fijne van vakantie: letting go! Maar goed, dit is wat we na 2 weken hebben gereisd, inclusief zo'n 700 km dirt road waar we inmiddels ons buik van vol hebben:
View Larger Map
De route die we hebben gereden ging dwars door de outback, met koude nachten en hete dagen. Het noordelijke deel in Northern Territory (NT) noemen ze the Top End en het deel in West Australia (WA) noemen ze de Kimberley region.
Camping life
Zoals je misschien hebt meegekregen zijn Hill en ik met een daktent op de Big Momma op de camping tour gegaan (ik hoef julie trouwe lezers natuurlijk niet meer te vertellen dat ik de Mitsubushi Pajero ECI-MULTI V6 3000 GLX 4WD bedoel). In Nederland is 'camping life' al een begrip, maar hier gaan ze echt nog een stapje verder. En niets dan complimenten voor de Australische campingganger zeg ik! Ten eerste zijn we hier al tientallen - nee honderden - stelletjes tegengekomen die of een sabattical hebben of met pensioen zijn, hun huis voor een campervan ingeruild hebben en die gewoon twee jaar hun land aan het verkennen zijn. Van camping naar camping aan het rijden zijn. En op elke camping hun schotel installeren, de airco aanzetten en zich thuis voelen wherever they are. Ik vind dat we daar in Nederland ook meer aan moeten doen. Er moet meer genoten worden zeg ik!
Camping life
Zoals je misschien hebt meegekregen zijn Hill en ik met een daktent op de Big Momma op de camping tour gegaan (ik hoef julie trouwe lezers natuurlijk niet meer te vertellen dat ik de Mitsubushi Pajero ECI-MULTI V6 3000 GLX 4WD bedoel). In Nederland is 'camping life' al een begrip, maar hier gaan ze echt nog een stapje verder. En niets dan complimenten voor de Australische campingganger zeg ik! Ten eerste zijn we hier al tientallen - nee honderden - stelletjes tegengekomen die of een sabattical hebben of met pensioen zijn, hun huis voor een campervan ingeruild hebben en die gewoon twee jaar hun land aan het verkennen zijn. Van camping naar camping aan het rijden zijn. En op elke camping hun schotel installeren, de airco aanzetten en zich thuis voelen wherever they are. Ik vind dat we daar in Nederland ook meer aan moeten doen. Er moet meer genoten worden zeg ik!
De daktent in vervoersmodus met de Bungle Bungles (door sommige mensen geheel terecht Bugle Bugles genoemd) op de achtergrond.
De daktent in slaapstand op de cattle station waar we drie nachten verbleven.
Road kill
Vol trots kan ik jullie vertellen dat we inmiddels zo'n 5500 kangaroos en wallabies gezien hebben. Helaas lagen er zo'n 5000 dood langs de weg. Dood gereden door de 50 meter lange 'Road Trains', de enorme trucks die dag en nacht de Australische wegen onveilig maken. Vreemd genoeg, zodra we de grens met NT over reden, was er nog maar nauwelijks road kill te bekennen. Wij hebben dagen lang alle mogelijkheden verkend, alle variabelen en onbekenden gewogen en nog kwamen we er niet uit. Tot twee mensen onafhankelijk van elkaar vertelden dat NT niet aan dieren restrictie programma's doet en er daardoor veel meer wilde dieren langs de weg leven, zoals de ferrel pig (nee Air ik heb het niet over jou), dingo, wild dog, crow, kites, eagles en ik kan er nog wel meer noemen, maar ik weet dat jullie nu al onder de indruk zijn van mijn meer dan uitmuntende dierenkennis. Om het nog indrukwekkender te maken: we ruiken tegenwoordig de kadavergeur al eerder dan dat we het lijk zien. Behalve als Annie een windje heeft gelaten natuurlijk. Omdat we geen 'parental discretion' op onze blog wilden hebben we het maar gelaten bij de foto van onze Rango look alike die het in de cattle station net niet had overleefd. May he/she/orboth rest in peace.
Vol trots kan ik jullie vertellen dat we inmiddels zo'n 5500 kangaroos en wallabies gezien hebben. Helaas lagen er zo'n 5000 dood langs de weg. Dood gereden door de 50 meter lange 'Road Trains', de enorme trucks die dag en nacht de Australische wegen onveilig maken. Vreemd genoeg, zodra we de grens met NT over reden, was er nog maar nauwelijks road kill te bekennen. Wij hebben dagen lang alle mogelijkheden verkend, alle variabelen en onbekenden gewogen en nog kwamen we er niet uit. Tot twee mensen onafhankelijk van elkaar vertelden dat NT niet aan dieren restrictie programma's doet en er daardoor veel meer wilde dieren langs de weg leven, zoals de ferrel pig (nee Air ik heb het niet over jou), dingo, wild dog, crow, kites, eagles en ik kan er nog wel meer noemen, maar ik weet dat jullie nu al onder de indruk zijn van mijn meer dan uitmuntende dierenkennis. Om het nog indrukwekkender te maken: we ruiken tegenwoordig de kadavergeur al eerder dan dat we het lijk zien. Behalve als Annie een windje heeft gelaten natuurlijk. Omdat we geen 'parental discretion' op onze blog wilden hebben we het maar gelaten bij de foto van onze Rango look alike die het in de cattle station net niet had overleefd. May he/she/orboth rest in peace.
Annie
Over Annie gesproken: ze krijgt een enorme hekel aan reizen, omdat we haar elke dag weer die auto inslepen. Maar op de plek aangekomen is het een grote ontdekkingstocht. Annie's nose has been in many places or so they say.... en als het dan zo rood is, krijg je dus ook een rode neus. We vonden deze foto eigenlijk nog het meest op een bovenaanzicht van een geketende Roemeense circusbeer lijken:
Over Annie gesproken: ze krijgt een enorme hekel aan reizen, omdat we haar elke dag weer die auto inslepen. Maar op de plek aangekomen is het een grote ontdekkingstocht. Annie's nose has been in many places or so they say.... en als het dan zo rood is, krijg je dus ook een rode neus. We vonden deze foto eigenlijk nog het meest op een bovenaanzicht van een geketende Roemeense circusbeer lijken:
Uitzichten
In één woord: onbeschrijflijk. Een rechtgeaarde geoloog zou tijdens het doorkruisen van het Australische landschap met zijn rode zandsteen en lateriet en plateaus heel wat tranen van blijdschap niet kunnen onderdrukken, danwel elders natte plekken krijgen. Gelukkig ben ik een geofysicus en kon ik de auto veilig en wel tussen de fabelachtige uitzichten doorloodsen. Maar het houdt niet op bij geologie. De leegte, sterrenhemels, vogels en eindeloze landschappen van termietenheuvels en baobabs, etc etc... hierbij een sfeerimpressie van wat het fototoestel ervan maakte.
In één woord: onbeschrijflijk. Een rechtgeaarde geoloog zou tijdens het doorkruisen van het Australische landschap met zijn rode zandsteen en lateriet en plateaus heel wat tranen van blijdschap niet kunnen onderdrukken, danwel elders natte plekken krijgen. Gelukkig ben ik een geofysicus en kon ik de auto veilig en wel tussen de fabelachtige uitzichten doorloodsen. Maar het houdt niet op bij geologie. De leegte, sterrenhemels, vogels en eindeloze landschappen van termietenheuvels en baobabs, etc etc... hierbij een sfeerimpressie van wat het fototoestel ervan maakte.
Nou, ik wil natuurlijk niet alle foto's prijsgeven, want we moeten jullie tenslotte nog voor de dia avond wat te bieden hebben! Bier, chips en 3000 dia's, wie wil de eerste twee nou niet?!
Vanuit het land met de mooiste zonsondergangen heel veel knuffels en tot snel!
Vanuit het land met de mooiste zonsondergangen heel veel knuffels en tot snel!
