zaterdag 23 oktober 2010

"What is your residential address?" (door Rogier)


Die vraag hebben we de afgelopen week vaak moeten beantwoorden; voor de telefoonaansluiting, de Internetaansluiting, de electriciteit, visumzaken, bankrekening, etc. En die kunnen we nu trots beantwoorden: King Street, Woody Point, 4019 QLD! (ik laat het nummer even achterwege, we weten niet of het a of b is namelijk)

Helaas kunnen we er pas dinsdag in, dus de afgelopen dagen zitten we in een huisje aan het strand te wachten. Bijna hetzelfde als dat we al hadden, alleen dan wat kleiner en goedkoper. Zie foto boven, ziet er heel vervelend uit, he? Oh ja de eerste huisraad is ook al gekocht:


Ik zal er gewoon maar wat foto's doorheen plakken, aangezien we ze toch met jullie willen delen en ze niet allemaal bij het verhaal horen. Dit woordgrapje is natuurlijk wel een flauwe:



wat krijg je als je Rogier omdraait?

Een reigor.....

Ik moet eerlijk zeggen dat mijn systeem eigenlijk pas nu begint te beseffen dat we langer blijven dan een paar weken. We hebben alleen maar heen en weer gerend de afgelopen weken om het te regelen, zonder dat daar ogenschijnlijk een resultaat aan vast zat. Vandaar dat de auto al zo'n overwinning was. Hill wil heel graag werk zoeken en een sportschool vinden, maar dat gaat toch een stuk lekkerder als je een eigen huis hebt. WE ZIJN GEWOON HUISMUSSEN! Kortom, we kunnen niet wachten tot we het huis in kunnen!

En verder proberen om de draad weer op te pakken: ik moet gewoon werken. Dat is deze week voor de eerste keer gelukt, ik had er gisteren nota bene een dag van meer dan 8 uur op zitten. Ik kan je zeggen dat dat best moeilijk is met een zomers temperatuurtje (het is pas lente!) aan een strandhuisje. En ik moet ook gewoon ontwennen dat er niet om de drie minuten iemand bij je bureau staat, dat was namelijk een beetje mijn ritme. M.a.w. ik moet een hoop zelfdiscipline aanspreken. Verder heb ik al mijn eerste afspraken gemaakt in Canberra, ik zal daar een kort seminar houden over het Europese project over droogte. Dat is allemaal heet nieuws hier, aangezien de regering in het land water aan het heralloceren is om een evenwichtig rivierbekken te hebben. Dat was nodig ivm de droogte van de afgelopen jaren. Dit is op de lange termijn een prima plan, maar de timing had niet slechter gekund: na de hevige regen van de afgelopen weken (zie plaatje) staan alle waterreservoirs op 100% vol, dus men voelt hier weinig urgentie. Ik verzamel trouw alle krantenknipsels en volg het op de voet. Met Western Australia (maar dat wordt hier als een soort van België afgedaan) gaat het een stuk minder goed: zij hadden al last van de droogte de afgelopen jaren, maar dat is nu nog droger geworden...

Regen in Brisbane van vorige week. Wij wonen in Redcliffe, ja bij die rode stippen ja. Nederland was grotendeels ondergelopen met deze bui!

En dan nu over het bioritme van de gemiddelde Ozzy. De zon komt hier om 5 uur op (het wordt dus al om 4 uur licht!) en het is nog niet eens de kortste dag, dat is pas in december. Iedere rechtgeaarde Queenslander is dus al minimaal om 6 uur een blokje om geweest voor een fikse ochtendwandeling. En dus liggen ze ook al om 10 uur 's avonds in bed. Ahem daar moeten wij dus nog even aan wennen. Gek genoeg gaat het vroeg naar bed prima, maar we slapen al een week meer dan 10 uur per nacht, dus iedereen is al in rep en roer als wij onze ogen uitwrijven met het eerste kopje thee!


Hier nog een foto van een wrak. De linker bedoel ik. De mooie dame aan de rechterkant is mijn lieftallige echtgenote.



Ik laat het hier weer even bij. Volgende keer is Hill weer aan de beurt! Cheers mates!

maandag 18 oktober 2010

In the bush with Malcom Douglas (door Rogier)

Zo tussen alle regelzaken door even een stukje onmisbare Australische geschiedenis. 'The bush'. Oftwel 'the outback'. Oftewel waar iedere Australiër toegang toe heeft maar waar maar weinigen echt over mee kunnen praten. Je bent al snel een held als je het langer dan drie weken in 'the bush' volhoudt.

We kennen natuurlijk allemaal onze croc hunter Steve Irwin en zo zijn er nog een paar van die rip-offs. Want er is maar één echte held in dit land: Malcolm Douglas. Vroeger een superstoere vent met een klein hartje voor natuur en dieren (hij zetten o.a. een croc farm op), tot vorig jaar een lieve oude kerel die nog steeds behoorlijk wat survival tips had en inmiddels goed Engels had leren koken. Vorige maand is hij overleden in een auto ongeluk, dus er is flink wat hernieuwde belangstelling voor zijn hitshow van vorig jaar, genaamd: "In the Bush with Malcolm Douglas".

We belandden gisteren per toeval in een aflevering en waren meteen verkocht. Een oude man met weinig tv charme, goedkoop gefilmd, knullig gemonteerd, maar wel met authentieke aboriginal muziek. Qua onderwerpen zeer verschillend: handige tips om aan water te komen tot het maken van lekkere muffins in the bush. Vooral dat laatste bracht me op het schrijven van dit stukje. Kijk even naar onderstaand Youtube filmpje. Je hoeft 'm niet helemaal te kijken (maar eigenlijk istie gewoon heel leuk!), maar kijk even naar het fragment op 6min40sec. Hoe bak je een brood in de bush.... nou gewoon met een broodbak machine op je Toyota Landcruiser accu, hahaha ik lag in een scheur! En dat je nog wel af en toe je auto moet starten, omdat anders je accu leegraakt. Pijn in mijn buik, hou op!



Voor diegenen die fan zijn hier meer over de beste man:
http://en.wikipedia.org/wiki/Malcolm_Douglas_(documentary_maker)

En als je nou echt verkocht bent alle 6 afleveringen van zijn laatste serie:
http://www.youtube.com/watch?v=XUiliNiTxus&p=F0869DBF6F42BB3D

Zo en nu weer aan de serieuze zaken in het leven!

Cheers mates!